Menselijke kosten:

De AIDS Pandemie heeft nu ongeveer het leven gekost aan 15 miljoen mannen, vrouwen en kinderen. Daar bovenop komen een geschatte 30 miljoen mannen, vrouwen en kinderen die nu stervende zijn aan deze ziekte.

In Zuid-Afrika, het episch centrum van de AIDS Pandemie, zijn ongeveer 7 miljoen mannen en vrouwen in de leeftijd van 15 tot 49 jaar, die een kind ter wereld gebracht hebben, geïnfecteerd. De meeste babies die geboren worden uit geïnfecteerde moeders zijn met AIDS geïnfecteerd vanaf het moment dat ze geboren zijn. Velen van de 1.100.000 AIDS weeskinderen in Zuid-Afrika zijn op dit moment stervende aan dezelfde ziekte waaraan hun ouders overleden zijn.

De AIDS Pandemie escaleert steeds verder. Iedere maand sterven er meer dan 250.000 mannen, vrouwen en kinderen door AIDS. Het vooruitzicht is dat er dit jaar meer dan 3 miljoen zullen sterven door AIDS. Als beide ouders sterven, neemt het oudste kind de leiding over het gezin op zich.

De levensverwachting van een baby die geïnfecteerd is met AIDS is minder dan 8 jaar. Dus als het oudste kind sterft, wordt het één na oudste kind hoofd van het gezin. Het is niet ongewoon dat 8 en 9 jaar oude kinderen het hoofd van een gezin zijn. Stel je voor dat je 8 of 9 jaar oud bent, zelf stervende bent aan AIDS, maar dat je kunt niet uitrusten omdat jij verantwoordelijk bent om voor eten, kleding en onderdak te zorgen voor 3 of 4 jongere broertjes en zusjes.

Babies, peuters en kinderen, die langzaam doodgaan aan AIDS, lijden ook enorm door de vreselijk slechte levensomstandigheden. Een kind van 8 of 9 jaar kan niet voor veel zorgen, dus leven veel jonge AIDS weeskinderen in blikken hutten zonder stromend water, vloeren of elektriciteit. Er is heel weinig eten voor AIDS weeskinderen en velen hebben niet eens schoenen om te dragen of een deken om ze warm te houden tijdens de winteravonden.

Veel AIDS weeskinderen zijn niet in staat om de energie van Liefde te ontvangen, maar kennen wel heel goed de energie van boosheid.
AIDS weeskinderen die overleven en opgroeien in mensonwaardige omstandigheden, zullen intolerant zijn ten opzichte van andere mensen.
AIDS weeskinderen die het opgroeien onder deze mensonwaardige omstandigheden overleven, zullen veelal boze en niet productieve volwassenen zijn.
AIDS weeskinderen die overleven, zijn bij uitstek rekruten voor mensonwaardige, terroristachtige organisaties.

Studie van de financiële impact door de WHO en de Wereld Bank:

Uit een kostbaar en goed onderzocht rapport, gemaakt door de Commissie van Macro-economie en Gezondheid (WHO, 2001), kwam een heel duidelijke conclusie: “Wijdverspreide ziektes vormen een enorme barrière voor economische groei.”

Studies die door de Wereld Bank zijn ondernomen, kwamen tot de conclusie dat het bruto nationaal product van Zuid-Afrika momenteel 10% lager is dan het zou zijn geweest in een scenario ‘zonder AIDS'. Ongeveer de helft van deze daling wordt toegeschreven aan verschuivingen in huidige overheidsuitgaven naar de gezondheidszorg, en daardoor het verhogen van het begrotingstekort en het verminderen van totale investeringen. De andere helft is toe te schrijven aan de langzamere productiviteitsgroei, die weer toe te schrijven is aan de ziekte AIDS.

De meeste bestaande ramingen van de macro-economische kosten van AIDS, gemeten aan de hand van het groeipercentage van het BNP, zijn bescheiden, maar weinig ramingen bestuderen echt de gevolgen op lange termijn. Doordat hoofdzakelijk jonge volwassenen sterven, verzwakt AIDS ook ernstig de belastingsbasis, en vermindert zo de beschikbare middelen om tegemoet te komen aan de vraag naar overheidsuitgaven, met inbegrip van die uitgaven die gericht zijn op het vermeerderen van menselijk kapitaal zoals onderwijs en gezondheidsdiensten, die niet in verband staan met AIDS. Dus, voor welk gegeven niveau van fiscale inspanning dan ook, de gevolgen van de ziekte voor de economische groei worden over langere tijd versterkt door dit kanaal. Als resultaat, zullen de financiën van de overheid onder stijgende druk komen. Langzamere groei van de economie betekent langzamere groei van de belastingsinkomsten, een effect dat zal worden versterkt als er stijgende uitgaven zijn door het behandelen van de zieken en het zorgen voor de weeskinderen.

Het menselijke kapitaal kan beschreven worden als de totale voorraad van (algemene en specifieke) kennis en capaciteiten, die belichaamd worden door de bevolking. De toename van menselijk kapitaal is de kracht die de economische groei op lange termijn genereert. Wanneer wordt bestudeerd hoe de economie werkt met betrekking tot de overdracht van kennis en capaciteiten van één generatie aan een volgende, dan zijn de lange termijn economische kosten van AIDS bijna zeker veel hoger dan verwacht.

AIDS vernietigt meer dan het menselijke kapitaal belichaamd in zijn slachtoffer; het berooft ook hun kinderen van die dingen die zij zo nodig hebben om economisch productieve volwassenen te worden – de liefdevolle zorg van hun ouders, kennis en de capaciteiten om onderwijs te financieren. Aangezien de kinderen van de slachtoffers van AIDS volwassenen worden met weinig onderwijs en de beperkte kennis die zij van hun ouders ontvangen hebben, zijn zij op hun beurt weer minder in staat om hun eigen kinderen op te voeden en in hun onderwijs te investeren. Een wrede cyclus volgt. Dit verzwakken van de middelen waardoor het menselijke kapitaal door generaties heen wordt doorgegeven en vermeerderd, wordt pas na lange tijd duidelijk, en is progressief cumulatief in zijn gevolgen. Als er niets wordt gedaan, leidt dit tot een zekere economische en sociale instabiliteit.